Cien Sonetos de Amor: Soneto IV – ನೂರು ಪ್ರೇಮ ಪದ್ಯಗಳು: ಪದ್ಯ ೪‍

 

El Poeta: Pablo Neruda

Traducción a Kannada: Ranganatha Sitaram

.

ಕವಿ: ಪಾಬ್ಲೊ ನೆರೂಡ

ಕನ್ನಡ ತರ್ಜುಮೆ: ರಂಗನಾಥ ಸೀತಾರಾಮ್‍

—

Recordarás aquella quebrada caprichosa

a donde los aromas palpitantes treparon,

de cuando en cuando un pájaro vestido

con agua y lentitud: traje de invierno.

.

ಜ್ನಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನೀ ಚಿಮ್ಮುವ ಚಿಲುಮೆಯ

ಎಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ಪರಿಮಳವು ಮೇಲೇರಿ ‍ಅಳುಕಿತು,

ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದಿತ್ತು, ನೀರು ಮತ್ತು

ನಿಧಾನವನು ಉಟ್ಟ ಅದರ ಚಳಿಗಾಲದ ರೆಕ್ಕೆಯೊಂದಿಗೆ.

.

Recordarás los dones de la tierra:

irascible fragancia, barro de oro,

hierbas del matorral, locas raíces,

sortílegas espinas como espadas.

.

ಜ್ನಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನೀ ಭೂಮಿಯ ಕೊಡುಗೆ :

ಅಳಿಸಲಾಗದ ಪರಿಮಳ, ಚಿನ್ನದ ಜೇಡಿ,

ಪೊದೆಯ ಕಳೆ, ಹುಚ್ಚು ಬೇರು,

ಕತ್ತಿಯಂತಃ ಮಾಯಾ ಮುಳ್ಳುಗಳು.

Recordarás el ‍ que trajiste,

ramo de sombra y agua con silencio,

ramo como una piedra con espuma.

.

ಜ್ನಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನೀನಾರಿಸಿದ ಪುಶ್ಪಗುಚ್ಚ,

ನೆರಳು ಮತ್ತು ತಿಳಿನೀರಿನ ಗುಚ್ಚ,

ಬುರುಗು ಕಲ್ಲಿನಂತ ಗುಚ್ಚ.

.

Y aquella vez fue como nunca y siempre:‍

‍‍vamos allí donde no espera nada

‍y hallamos todo lo que está esperando.‍

.

ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲದ ಕಾಲವದು ಮತ್ತು ಸದಾ ‍:‍

ಹಾಗಾದರೆ ಹೊಗೊಣ ಬಾ, ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ‍ ಎಡೆಯಲ್ಲಿ,

ಎಲ್ಲವೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ್ತಿರುವ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ.

~*~

‍