A Farm House by the River – ನದಿಯ ಬದಿಯ ತೊಟದ ಮನೆ

English Poem by Paul Lawrence Dunbar, Kannada Translation – Ranga Sitaram

I know a little country place
           Where still my heart doth linger,
And o’er its fields is every grace
           Lined out by memory’s finger.
Back from the lane where poplars grew
           And aspens quake and quiver,
There stands all bath’d in summer’s glow
           A farm house by the river.

ಬಲ್ಲೆ ನಾನೊಂದು ಪುಟ್ಟಹಳ್ಳಿ ಮನೆ,
ಅಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ನೆಲೆ.
ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹೊಲಗದ್ದೆಯ ಬೆಡಗು,
ಅದನು ಚಿತ್ರಿಸಿಹುದು ನೆನಪಿನ ಬೆರಳು.
ಮರಗಳ ಸಾಲಿನ ಬೀದಿಯ ಹಿಂದೆ,
ತರುಗಳು ಕಂಪಿಸಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಎಡೆಗೆ.
ನಿಂತಿದೆ ಮಿಂದು ಬೇಸುಗೆ ಝಳಕೆ,
ನದಿಯ ಬದಿಯ ತೋಟದ ಮನೆ.

Its eaves are touched with golden light
           So sweetly, softly shining,
And morning glories full and bright
           About the doors are twining.
And there endowed with every grace
           That nature’s hand could giver her,
There lived the angel of the place
           In the farm house by the river.

ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬೆಳಕು ಮಾಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸೆ,
ಎಂಥ ಸವಿ, ಎಷ್ಟು ಸೌಮ್ಯ.
ಬೆಳಗಿನ ವೈಭವ ಬಾಗಿಲ ಹೆಣೆಯೆ,
ಏನು ಹೇರಳ, ಎಂಥ ಉಜ್ವಲ.
ಅಲ್ಲಿದ್ದಳು ಅತಿಲಾವಣ್ಯ ತುಂಬಿ
ಪ್ರಕ್ರಿತಿಯ ಕೈಕೊಡುಗೆಯ ಹೊಂದಿ.
ನದಿಯ ಬದಿಯ ತೋಟದ ಮನೆಯಲಿ.

Her eyes were blue, her hair was gold,
           Her face was bright and sunny;
The songs that from her bosom rolled
           Were sweet as summer’s honey.
And I loved her well, that maid divine,
           And I prayed the Gracious Giver,
That I some day might call her mine
           In the farm house by the river.

ನೀಲಿ ಕಂಗಳೂ, ಕಾಂಚನ ಕೇಶ
ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖ ಪ್ರಕಾಶ;
ಎದೆತುಂಬಿ ಹೊರಳಿದ ಹಾಡು
ಬೇಸುಗೆಯ ಸಿಹಿ ಮಧುರ.
ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ ಆ ದಿವ್ಯ ಕನ್ಯೆಯ,
ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ ದಯಾಳುವನು,
ಕರೆಯಲೊಮ್ಮೆ ನನ್ನವಳವಳೆಂದು
ನದಿಯ ಬದಿಯ ತೋಟದ ಮನೆಯಲಿ.

Twas not to be — but God knows best.
           His will for aye be heeded!
Perhaps amid the angels’ bliss,
           My little love was needed.
Her spirit from its thralldom torn
           Went singing o’er the river,
And that sweet life my heart shall mourn
           Forever and forever.

ಕೊನೆಗಾಗಿದ್ದೇ ಬೇರೆ – ಅದೇ ದೇವರಿಚ್ಚೆ,
ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಅವನಾಸೆ!
ದೇವತೆಗಳ ಎಡೆಯಲ್ಲೆ,
ಇರಬೇಕಿತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆ.
ಭಂದನ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ಅವಳಾತ್ಮ,
ಹಾಡುತ ಹಾರಿತು ಹೊಳಯಮೇಲೆ,
ಇಂತು ಮುರುಗಿತು ನನಾತ್ಮ,
ಎಂದೆಂದಿಗೂ, ನಿರಂತರವಾಗಿ.

She dies one morn at early light
           When all the birds are singing,
And Heaven itself in pure delight
           Its bells of joy seemed ringing.
They laid her dust where soon and late
           The solemn grasses quiver,
And left alone and desolate
           The farm house by the river.

ಅಳಿದಳಾಕೆ ಒಂದು ಹೊತ್ತಾರೆ ಬೆಳೆಕಿನಲಿ
ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡುವ ವೇಳೆಯಲಿ.
ಸ್ವರ್ಗವೆಲ್ಲಾ ಸಂತಸಿದಾಗ
ಘಂಟೆಯನಾದ ಮೊಳಗಿದಾಗ.
ಮಣ್ಣುಮಾಡಿದರು ಆಕೆಯನು
ಹುಲುಹಾಸಿಗೆಯ ಅದಿರಿನಲಿ,
ಬಟ್ಟಬಯಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು
ನದಿಯ ಬದಿಯ ತೋಟದ ಮನೆ.